21 września przypada Światowy Dzień Walki z Chorobą Alzheimera określaną również jako demencja czy otępienie. Jest to choroba zwyrodnieniowa mózgu, polegająca na zaniku komórek nerwowych i ich połączeń, proces spowodowany jest odkładaniem się w tkance mózgowej białek o patologicznej strukturze (beta-amyloidu).

Charakterystycznymi objawami tej choroby jest stopniowy zanik pamięci powiązany z zaburzeniami procesów poznawczych, takich jak poprawne liczenie, orientacja przestrzenna czy upośledzenie mowy. Często pogłębiająca się dysfunkcja procesów poznawczych oraz funkcjonalnych, może doprowadzić do niesamodzielności a bardzo często również całkowitej zależności od członków rodziny bądź opiekunów.

Alzheimer zaliczany jest do chorób neurodegeneracyjnych, które należą do najpoważniejszych schorzeń współczesnego społeczeństwa. Schorzenie uznawane jest za chorobę cywilizacyjną, związaną z nadmierną urbanizacją i uprzemysłowieniem (ekspozycja na toksyczne substancje np. pestycydy czy metale ciężkie).

Alzheimer występuje głównie u osób starszych, po 65 roku życia. Większą zachorowalność obserwuje się u kobiet niż u mężczyzn. Choroba Alzheimera trwa na ogół od 6 do 14 lat.

Choroba została opisana po raz pierwszy w 1906 r. przez niemieckiego psychiatrę Alois Alzheimer i od tego czasu nadal nie poznano wszystkich tajemnic skrytych przez chorobę. Mimo ogromnego postępu wiedzy medycznej, ciągle nie są jasne przyczyny jej występowania a leczenie nadal nie przynosi oczekiwanych skutków. 

Do czynników ryzyka wystąpienia choroby Alzheimera zalicza się:

• zaawansowany wiek;
• obciążenia rodzinne;
• mutacje genów;
• długotrwałe, wysokie ciśnienie;
• długotrwały stres;
• przebyte urazy głowy;
• duże stężenie homocysteiny;
• niedobór witamin z grupy B odpowiadających za przewodnictwo nerwowe;
• brak ćwiczeń pamięci - co powoduje nie tworzenie się nowych połączeń nerwowych.

W początkowym etapie choroby objawy są trudno zauważalne, często mylone z typowym zachowaniem związanym z coraz starszym wiekiem. Chory zaczyna zapominać podstawowe rzeczy: zapomina słowa, imiona, gubi się w znanych mu miejscach, wolniej liczy, nie jest pewien dnia czy godziny. Kolejnymi niepokojącymi objawami są wahania nastroju, złość lub niechęć do kontaktów z ludźmi, do tego dochodzą związane z zaburzeniami pamięci podejrzenia wobec bliskich, że coś złośliwie schowali, nasilają się stany lękowe. Z czasem zaburzenia pamięci są coraz poważniejsze, chory traci orientację, pamięta znacznie lepiej rzeczy z przeszłości, lecz nie pamięta ich chronologii. Równolegle pojawiają się kłopoty z mową - problemy z doborem słów, wypowiadaniem się, zdania są pozbawione sensu, a dykcja niewyraźna. Coraz poważniejsze są problemy z koordynacją ruchów, często uniemożliwiające wykonanie najprostszych czynności. W ostatnim etapie choroby pacjent traci kontakt z otoczeniem, nie radzi sobie z wykonywaniem podstawowych czynności, wymaga stałej opieki ze strony rodziny/opiekunów. Przestaje rozpoznawać bliskich, nie potrafi określić, gdzie się znajduje, nie panuje nad czynnościami fizjologicznymi. W ostatniej fazie chory leży i już nie można się z nim porozumieć, bo nie mówi świadomie i nie rozumie słów.

Bezpośrednią przyczyną śmierci nie jest choroba Alzheimera, ale inne schorzenia i powikłania. Pomimo intensywnych badań oraz wysokich nakładów pieniężnych, do tej pory nie udało się opracować skutecznego i pozbawionego działań niepożądanych środka farmaceutycznego dla chorych na Alzheimera, można tylko opóźniać i łagodzić objawy.

Podstawowymi elementami w terapii choroby Alzheimera są:

• spowolnienie postępu choroby;
• kontrola nad zachowaniem, dezorientacją oraz stanami niepokoju;
• modyfikacja środowiska domowego;
• wsparcie członków rodziny oraz opiekunów.

Wspomagające w procesie leczenia są: zmiana stylu życia (słuchanie muzyki relaksującej oraz stosowanie technik relaksacyjnych, regularne spacery itp.), stosowanie leków wspomagających oraz suplementów (antyutleniacze), takich jak witamina B,E czy wyciąg z Ginkgo Biloba.

Jedyną dotychczas zaaprobowaną i szeroko stosowaną metodą leczenia jest stosowanie inhibitorów cholinoesterazy. Sytuacja opiekunów ludzi chorych na Alzheimera jest szczególnie trudna, ale też stan zdrowia podopiecznych, postępy choroby - zależą przede wszystkim od ich poświęcenia, wysiłku i wiedzy. Stała opieka nad chorym na Alzheimera wymaga ogromnego wysiłku zarówno psychicznego jak i fizycznego.

W Polsce od 1992 r. prężnie działa Polskie Stowarzyszenie Pomocy Osobom z Chorobą Alzheimera, które jest również członkiem Europejskiej i Światowej Federacji Organizacji Alzheimerowskich, to od nich można czerpać wiedzę na temat choroby jak i opieki nad osobą, która cierpi z powodu tej choroby.

Oczywistym jest, że woda jest koniecznym warunkiem życia. Poszukiwanie form życia na innych planetach wiąże się z poszukiwaniem wody.

Dla jakości życia człowieka ważna jest nie tylko obecność wody, ale również ilość w jakiej jest podawana.

Jedną z częstych a zarazem bardzo nieprzyjemnych przypadłości młodych kobiet jest nawracające zapalenie pęcherza moczowego. Częste oddawanie moczu, pieczenie, bolesne parcie na mocz stwarzają duży dyskomfort, a nawracające dolegliwości mogą znacznie utrudnić życie. Ponadto każdy epizod zapalenia pęcherza moczowego wiąże się z kuracją antybiotykową.

W Stanach Zjednoczonych zostało przeprowadzone badanie, któremu poddano kobiety przed menopauzą, które w ciągu roku przyjmowały 3—4 kuracje antybiotykowe z powodu zapalenia pęcherza moczowego, a odstęp między epizodami zapalenia wynosił ok. 2,5 miesiąca.

Badanej grupie kobiet zalecono przyjmowanie dodatkowo 1,5 l wody (trzy małe butelki wody mineralnej) i regularne oddawanie moczu. Grupa kontrolna nie miała zwiększonej podaży wody.

W ciągu 12 miesięcy obserwacji stwierdzono, że kobiety wypijające więcej wody mają wyraźnie rzadziej epizody zapalenia pęcherza moczowego, a dzięki temu rzadziej podawane antybiotyki. Częstość zapaleń pęcherza zmniejszyła się o prawie o połowę.

Bakterie wywołujące infekcje układu moczowego, aby doprowadzić do stanu zapalnego muszą przylgnąć do błony śluzowej układu moczowego. Zwiększenie ilości wypijanej wody powoduje wzrost objętości wydalanego w ciągu doby moczu i zwiększenie częstości oddawania moczu. Najkrócej rzecz ujmując układ moczowy jest regularnie płukany, w związku z czym bakterie są wydalane i mają trudność w przyczepieniu się do błony śluzowej układu moczowego. Większa objętość moczu powoduje zmniejszenie stężenia znajdujących się w nim bakterii, a częste oddawanie moczu nasila efekt oczyszczania błony śluzowej dróg moczowych powodując mechaniczne zmywanie przylegających do niej bakterii. Podaż wody zmniejsza również kwaśny odczyn moczu, co również wpływa na trudniejsze przyleganie bakterii do nabłonka układu moczowego.

Uzasadnionym jest więc wzniesienie butelką wody mineralnej toastu: „Na zdrowie”.

Małgorzata Stokowska-Wojda

Zielona Góra, 9.09.2020 r.

LIST OTWARTY DO MINISTRA ZDROWIA

Adama Niedzielskiego

Szanowny Panie Ministrze,

Biorąc pod uwagę Pańskie ekonomiczne wykształcenie i doświadczenie w kierowaniu zajmującym się dystrybucją finansów, Narodowym Funduszu Zdrowia, my, lekarze specjaliści medycyny rodzinnej, apelujemy o odpowiedzialne traktowanie życia naszych pacjentów - zgodne z aktualnie sprawowaną przez Pana funkcją Ministra Zdrowia.

Zdajemy sobie sprawę z kosztów testów w kierunku COVID-19 w kontekście budżetu państwa. Jednak oszczędzanie nie może odbywać się kosztem zdrowia Polaków!

A tak właśnie traktujemy Pańską, zawartą w „Strategii postępowania w walce z pandemią na jesień", decyzję, że jedyną możliwością zlecania przez nas testów w drodze teleporady jest jednoczesne wystąpienie czterech objawów:

1. gorączki powyżej 38 stopni;

2. kaszlu;

3. duszności;

4. utraty węchu lub smaku.

Tymczasem, wg danych Państwowego Zakładu Higieny – cztery i więcej objawów COVID-19 ma tylko ok. 15 proc. zakażonych pacjentów, przy czym to nie muszą być wcale wyżej wymienione objawy. Zgodnie z tymi informacjami tylko 3-4 proc. zakażonych osób ma objawy wymienione razem w Pana rozporządzeniu. Oznacza to, że ok 96-97 proc. potencjalnie zakażonych powinno odwiedzić nasze gabinety i dopiero wtedy, po ich osobistym zbadaniu będzie można te osoby skierować na wymaz w kierunku COVID-19. Proponowane obecnie rozwiązania są niebezpieczne dla wszystkich, którzy cierpią na inne schorzenia niż COVID-19.

Już dziś dostrzegamy negatywne efekty lęku przed zachorowaniem na COVID-19 wśród pacjentów nieinfekcyjnych. Unikają oni wizyty u lekarza. Odkładają na później konsultacje niepokojących objawów, których wcześniej nie zauważali lub pogorszenie już istniejących. Skutkiem tego jest zmniejszenie liczby odnotowywanych pacjentów kardiologicznych czy onkologicznych. A te osoby, które się zgłaszają są w większym stopniu zaawansowania niż
w epoce przed epidemią.

Obawiamy się także o nasz personel medyczny, którego redukcja, np. w wyniku infekcji lub kwarantanny, mogłaby spowodować załamanie się systemu podstawowej opieki zdrowotnej w Polsce, stanowiłoby to zagrożenie dla życia milionów obywateli.

DLATEGO APELUJEMY O:

1.      Przeprowadzenie niezrealizowanych wcześniej, konsultacji ze środowiskiem lekarzy rodzinnych, których nie zastąpią akcyjne i doraźne oraz ograniczone czasem rozmowy
z wybraną grupą jego członków.

2.      Korektę przepisów wynikających wyłącznie z powodów ekonomiczno-politycznych, mających na celu „wypłaszczenie” liczby zakażonych, co grozi przedłużaniem się pandemii
i wprowadzaniem w błąd społeczeństwa, prowadząc do lekceważenia przez nie procedur bezpieczeństwa epidemiologicznego.

Jednocześnie wyrażamy nadzieję, że zechce Pan wysłuchać naszych argumentów, że doraźnie wprowadzana strategia nie uwzględnia racjonalnych zasad bezpieczeństwa. Oferujemy nasze wsparcie i pomoc w modyfikacji tego projektu, aby mógł on spełnić swoją rolę, zapewniając zdrowie i życie wszystkich pacjentów.

W imieniu Federacji Porozumienie Zielonogórskie

Jacek Krajewski

Marek Twardowski

W sobotę 5.09.2020 r. w Łodzi odbyło się Walne Zgromadzenie Delegatów i Zarząd Porozumienia Zielonogórskiego. Zdaniem PZ nowe rozwiązania resortu zdrowia dot. jesiennej strategii walki z koronawirusem są wprowadzane w sposób niedopuszczalny - bez konsultacji ze środowiskiem i znajomości realiów POZ. Przedstawiciele Porozumienia Zielonogórskiego uznali, że proponowane rozwiązania są niebezpieczne dla pacjentów i mogą spowodować niekontrolowany rozsiew epidemii. Federacja PZ podejmie kroki zmierzające do zmiany tej sytuacji. O wszelkich działaniach PZ będziemy informować na bieżąco. 

Walne Zgromadzenie Delegatów Federacji Porozumienie Zielonogórskie zobligowało zarząd federacji do podjęcia wszelkich działań, które doprowadzą do zmiany proponowanej przez ministra zdrowia strategii walki z COVID-19 w okresie jesiennym. Operacyjne decyzje będzie podejmował zarząd PZ w zależności od rozwoju sytuacji.

Lekarze podstawowej opieki zdrowotnej będą mogli kierować pacjentów na testy w kierunku COVID-19, ale dopiero po fizykalnym badaniu - wynika ze strategii walki z epidemią koronawirusa jesienią, przedstawionej dziś przez Ministerstwo Zdrowia.

- To rozwiązanie oznacza, że lekarze POZ zostają włączeni do systemu opieki nad pacjentem z COVID-19 i odgrywają w nim najważniejszą rolę - komentuje prezes Porozumienia Zielonogórskiego Jacek Krajewski, podkreślając, że strategia została opracowna bez udziału organizacji pracodawców ochrony zdrowia, a więc w gronie nie w pełni reprezentatywnym. -  Ta najważniesza rola polega na oszczędnościach, jakie uzyska państwo, rezygnując z powszechnego testowania. Zamiast tego mamy konieczność fizykalnego badania przez lekarza POZ jako warunek skierowania na test. W praktyce oznacza to ogromne zagrożenie dla poradni POZ, które nie są przystosowane do przyjmowania pacjentów zakaźnie chorych, bo większość z nich nie jest wyposażona w śluzy, filtry i izolatki. Nie ma tu analogii do grypy, bo lekarze rodzinni przed sezonem się szczepią przeciwko tej chorobie. Konieczność fizykalnego badania osób podejrzanych o zakażenie koronawirusem jest jak rosyjska ruletka: przecież lekarz nie wie, czy pacjent ma COVID, czy nie. Sytuacja, jaką wywołuje swoją strategią Ministerstwo Zdrowia, grozi stworzeniem wielu nowych ognisk zakażeń COVID-19, a staną się nimi poradnie POZ.

Podczas dzisiejszej konferencji prasowej w Warszawie minister zdrowia Adam Niedzielski powiedział m.in.: „Tak jak z każdą infekcją pacjenci w pierwszej kolejności trafiają do POZ, czyli pod opiekę lekarza rodzinnego. Chcielibyśmy, żeby ta opieka zaczynała się od teleporady, jest to rozwiązanie, które się bardzo upowszechniło i które również ogranicza ryzyko transmisji wirusa. Ale jeżeli będą się objawy przedłużały i po 3-5 dniach utrzymywały bądź nasilały, to wtedy oczywiście jest konieczność badania fizykalnego, bo ono ma poprzedzić decyzję o skierowaniu na badanie w kierunku COVID. Jeżeli ten wynik będzie ujemny, to pacjent zostaje w POZ, a jeżeli wynik będzie pozytywny to taki pacjent jest kierowany na tzw. ścieżkę zakaźną". 

Porozumienie Zielonogórskie apeluje do ministra zdrowia o rozwagę i wspólne wypracowanie rozwiązań przy podejmowaniu decyzji związanych z opieką nad zakażonymi koronawirusem. Federacja ostrzega, że jeśli resort zdrowia przerzuci ciężar tej opieki na podstawową opiekę zdrowotną, dojdzie do załamania systemu, przychodnie POZ staną się wylęgarnią COVID-19, a starsi pracownicy (najbardziej zagrożeni infekcją) odejdą z pracy.

Reakcję Federacji wywołały zapowiedzi medialne o planach przekazania obowiązków dotyczących pacjentów z COVID-19 lekarzom podstawowej opieki zdrowotnej. Swoje stanowisko w tej sprawie Porozumienie Zielonogórskie przekazało już wcześniej ministrowi zdrowia: W ciągu roku lekarze POZ udzielają ponad 600 tys. świadczeń dziennie, a w sezonie jesienno-zimowym jest ich jeszcze więcej. Obarczanie POZ dodatkowymi obowiązkami nie tylko medycznymi, ale przede wszystkim administracyjno-organizacyjno-biurokratycznymi bez właściwe zorganizowanej do tego infrastruktury budzi sprzeciw Federacji. Z informacji podawanych w mediach wynika jednak, że plany resortu są aktualne. W tej sytuacji zarząd Porozumienia Zielonogórskiego zwrócił się do ministra zdrowia z kilkoma pytaniami. W jaki sposób lekarz POZ ma różnicować i kwalifikować pacjenta infekcyjnego do wykonania lub nie diagnostyki molekularnej, skoro nie istnieją żadne algorytmy kliniczne zróżnicowania w badaniu fizykalnym infekcji wywołanej przez koronawirus, od infekcji wywołanej przez inne patogeny? W jaki sposób ustrzec nieinfekcyjnych pacjentów placówek POZ przed transmisją zakażenia w małych przychodniach i praktykach pozbawionych śluz i filtrów z jednym wejściem i poczekalnią oraz otwartą rejestracją, przy braku przestrzegania przez chorych zasady rozdzielności czasowej? Jak uniknąć masowego odchodzenia z pracy lekarzy i pielęgniarek po 60 roku życia, którzy znajdują się w grupie ryzyka powikłań COVID-19 i automatycznego ograniczenia dostępności do świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej dla naszych podopiecznych? Jak i kiedy zostanie zorganizowana komunikacja pomiędzy poszczególnymi instytucjami zajmującymi się pacjentem podejrzanym lub już zdiagnozowanym w kierunku COVID-19 tak, aby pełna i niezwłoczna informacja o tym fakcie docierała do jego lekarza rodzinnego, w celu przyjęcia odpowiedniej procedury postępowania? Jakie będzie postępowanie sanepidu wobec przychodni/praktyki w przypadku potwierdzenia COVID-19 u pacjenta badanego tam wcześniej? Czy zostanie ona objęta kwarantanną? Jak będą potraktowani pacjenci z kontaktu, a jak personel medyczny?  Jak długo będzie się czekać na wykonanie testu w zamkniętej przychodni? Jak przyjąć wszystkich pacjentów (w okresie jesienno-zimowym w przeciętnej przychodni to 60-80 chorych) stosując rozdzielność czasową i zasady dezynfekcji pomiędzy pacjentami, nie ograniczając przy tym dostępności do świadczeń?

Federacja podkreśla, że jeśli nie ma satysfakcjonujących rozwiązań dla tych problemów, lekarze Porozumienia Zielonogórskiego będą zmuszeni, kierować wszystkich pacjentów z infekcjami do wykonania testu molekularnego w wyznaczonych do tego laboratoriach.

„W przeciwnym przypadku nasze praktyki i przychodnie zamienią się w wylęgarnię COVID-19 i powiększą liczbę obecnie stwierdzanych ognisk zakażeń o następne prawie dziesięć tysięcy miejsc, gdzie obecnie udzielane są świadczenia podstawowej opieki zdrowotnej” - ostrzega PZ w piśmie do ministra zdrowia.

Zasady i wysokość opłat za udostępnianie dokumentacji medycznej

Przypominamy, że z dniem 4 maja 2019 r. weszła w życie nowelizacja ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, w związku z tym poniżej krótka prezentacja zasad pobierania opłat za udostępnianie dokumentacji medycznej:

1. Pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy ma prawo otrzymać dokumentację medyczną bezpłatnie po raz pierwszy w żądanym zakresie.
2. Jeżeli dana część dokumentacji, o którą prosi pacjent, nie była mu wcześniej udostępniana, placówka medyczna nie może pobrać za nią żadnej opłaty.
3. Wydawanie bezpłatnej dokumentacji medycznej obejmuje następujące formy:
   • kserokopię, 
   • skrótowy dokument, zawierający wybrane informacje lub dane z całości dokumentacji medycznej - wyciąg,  
   • dokument wytworzony przez przepisanie tekstu z oryginału dokumentacji medycznej z zachowaniem zgodności z oryginałem - odpis, 
   • wydruk, 
   • skan papierowej dokumentacji, 
   • informatyczny nośnik danych np. pendrive. 
4. Nota informacyjna o tym, komu wydano dokumentację i w jakim zakresie, powinna znaleźć się w wykazie udostępnionej dokumentacji medycznej.
5. W odniesieniu do obowiązujących przepisów prawa, opłatę za wydanie dokumentacji medycznej można pobierać od pacjenta lub przedstawiciela ustawowego tylko w przypadku, kiedy dokumentacja medyczna dotyczy zakresu, za  jaki została już wydana pacjentowi, zarówno w całości jak i części.
6. Zmiany w opłatach:

   WAŻNE: Od 1 września 2020 roku zmienia się opłata za udostępnianie dokumentacji medycznej, będzie wynosiła następująco: 

   • za jedną stronę wyciągu albo odpisu dokumentacji medycznej - nie może przekraczać 10,04 zł ,
   • za jedną stronę kopii albo wydruku dokumentacji medycznej - nie może przekraczać 0,35 zł ,
   • za udostępnienie dokumentacji medycznej na informatycznym nośniku danych nie może przekraczać 2,00 zł .

Ponad 90 proc. ankietowanych pacjentów lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej uzyskało rozwiązanie swojego problemu medycznego podczas teleporady - wynika z raportu z badania satysfakcji pacjentów, przeprowadzonego przez Ministerstwo Zdrowia, we współpracy z Narodowym Funduszem Zdrowia oraz konsultantem krajowym w dziedzinie medycyny rodzinnej. Badanie przeprowadzone zostało na podstawie ankiety zawierającej pytania dotyczące teleporad oraz satysfakcji i opinii pacjentów korzystających z tej formy kontaktu ze swoim lekarzem POZ. Treść pytań oraz zagadnienia poruszone w ankiecie zostały merytorycznie zatwierdzone przez dr hab. n. med. Agnieszkę Mastalerz-Migas, konsultant krajową w dziedzinie medycyny rodzinnej. Wyniki badania dały wiedzę na temat opinii pacjentów, są także merytorycznym podsumowaniem okresu wdrażania teleporad w podstawowej opiece zdrowotnej w czasie epidemii COVID-19.

„Wyniki przeprowadzonego badania wskazują, że teleporady spotkały się z pozytywnym odbiorem i zostały uznane przez większość pacjentów, którzy z nich korzystali, za potrzebny i wartościowy kanał kontaktu z lekarzem POZ. Pojawiające się obawy, że osoby starsze nie poradzą sobie przy teleporadzie i że będzie ona niedostępna dla szerokiego grona pacjentów nie znalazły potwierdzenia w przeprowadzonym badaniu” - czytamy w raporcie.

W pytaniach ankietowych zwracano uwagę przede wszystkim na to, co jest ważne dla pacjentów. Żeby uzyskać teleporadę, najpierw trzeba się dodzwonić do przychodni. Okazuje się, że nie miało z tym problemu 76,4 proc. respondentów, 14,3 proc.  zadeklarowało dodzwonienie po kilku próbach, a zaledwie 1,5 proc. nie miało możliwości dodzwonienia się do swojej przychodni.  W znaczącej większości (92 proc.) badanych zadeklarowało rozwiązanie problemu podczas teleporady. Zdecydowana większość (97 proc.) badanych była też zadowolona z przekazania pełnej informacji o tym, jakie są zalecenia lekarza, jakie dodatkowe badania należy wykonać oraz jak zażywać leki i gdzie ewentualnie zgłosić się na dalsze leczenie.

43,2 proc. badanych osób jest przekonanych, że teleporady/wideoporady powinny stanowić jeden z głównych kanałów kontaktu z lekarzem POZ i to lekarz powinien określać, czy konieczne jest udanie się do placówki POZ. 41,7 proc. ankietowanych jest zadowolonych z udzielonej teleporady, w ich ocenie jakość świadczonych usług była porównywalna z poradami udzielonymi podczas wizyty osobistej w placówce POZ, a 16 proc. oceniało teleporadę jako lepszą jakościowo od stacjonarnej wizyty w placówce POZ.

- Wyniki tego badania mnie nie zaskakują, bo z codziennej praktyki lekarzy Porozumienia Zielonogórskiego wynika, że większość pacjentów zaakceptowała taką formę naszej pracy - mówi prezes Federacji Jacek Krajewski. - Dzięki teleporadom okazało się, jak wiele problemów medycznych można rozwiązać bez wychodzenia z domu, a przede wszystkim bez narażania się na zakażenie koronawirusem. W dobie epidemii bezpieczeństwo jest kwestią kluczową, ale jednocześnie nie można zostawić chorych bez pomocy. Wydaje się, że w POZ osiągnęliśmy tu złoty środek. Gdyby przeprowadzić badanie zadowolenia lekarzy z udzielanych teleporad, wyniki byłyby prawdopodobnie zbliżone do satysfakcji naszych pacjentów.

Prezes Porozumienia Zielonogórskiego Jacek Krajewski zwraca uwagę na jeszcze inny aspekt działania poradni POZ w czasie epidemii, ujawniony w raporcie:

- Aż 80 proc. respondentów skorzystało z możliwości umówienia osobistej wizyty u lekarza POZ po uzyskaniu teleporady - zauważa Jacek Krajewski. - Zadaje to kłam pojawiającym się w mediach komentarzom o nadużywaniu leczenia na telefon czy też ograniczania pacjentom dostępu do lekarza. Lekarze Porozumienia Zielonogórskiego wielokrotnie informowali, że pacjenci są przyjmowani osobiście, w uzasadnionych medycznie przypadkach i zgodnie z zasadami bezpieczeństwa epidemicznego. Cieszy nas, że badanie satysfakcji tego dowiodło.

Zdaniem autorów raportu należy skupić się na systematycznym upowszechnianiu i udoskonalaniu teleporad, co wpłynie na poprawę opieki nad pacjentem, zwiększenie dostępności do zespołu POZ oraz umożliwi wdrażanie kolejnych, nowoczesnych rozwiązań telemedycznych w podstawowej opiece zdrowotnej. Jednocześnie autorzy podkreślają, że przy dalszym rozwoju teleporad należy skupić się na udoskonaleniu takich aspektów jak: możliwość skontaktowania się z przychodnią POZ, a także przekazywanie pełnej, wyczerpującej informacji na temat procesu leczenia pacjentowi oraz wszelkich niezbędnych dokumentów podczas teleporady. Ważna jest również możliwość skorzystania z wizyty osobistej, gdy teleporada nie przynosi oczekiwanego rezultatu.

Link do raportu:

https://www.nfz.gov.pl/download/gfx/nfz/pl/defaultaktualnosci/370/7788/1/raport_-_teleporady_u_lekarza_poz.pdf